Εκκολπωμάτωση

geniki-xeirourgiki

Η εκκολπωμάτωση του παχέος εντέρου είναι μία νόσος πολύ συχνή, η οποία εμφανίζεται περίπου στο 50% των ατόμων έως την ηλικία των 60, και ίσως και σε ακόμα μεγαλύτερο ποσοστό πάνω από αυτή την ηλικία. Λίγα από αυτά τα άτομα όμως θα εκφράσουν συμπτώματα, κι ακόμα λιγότερα από αυτά θα χρειαστούν οπωσδήποτε χειρουργική παρέμβαση.

Τι είναι τα εκκολπώματα;

Εκκολπώματα σιγμοειδούς όπως φαίνονται κατά την κολονοσκόπηση

Εκκολπώματα σιγμοειδούς όπως φαίνονται κατά την κολονοσκόπηση

Τα εκκολπώματα είναι μικροί «σάκοι» που αναπτύσσονται στο τοίχωμα του παχέος εντέρου, συνήθως στο αριστερό κόλο και το σιγμοειδές, αλλά μπορεί να εμφανιστούν και σε όλο το μήκος του παχέος εντέρου. Ως εκκολπωμάτωση περιγράφουμε την παρουσία εκκολπωμάτων στο έντερο, ενώ ως εκκολπωματίτιδα την οξεία φλεγμονή αυτών των εκκολπωμάτων.

Ποια είναι τα συμπτώματα της εκκολπωμάτωσης;

Η νόσος στην πιο απλή της μορφή, δεν προκαλεί συμπτώματα. Τα συμπτώματα σχετίζονται με τις επιπλοκές της νόσου, όπως την εκκολπωματίτιδα ή την αιμορραγία. Μάλιστα, η παρουσία εκκολπωμάτων μπορεί και να προκαλέσει σημαντική αιμορραγία από το παχύ έντερο.

Η εκκολπωματίτιδα, η φλεγμονή δηλαδή των σάκων αυτών, μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα σαν τα παρακάτω : κοιλιακό πόνο (κυρίως στην κάτω αριστερή μεριά της κοιλιάς), πυρετό, και αλλαγή στις «συνήθειες» του εντέρου. Σε περίπτωση σοβαρών επιπλοκών της νόσου, όπως την διάτρηση, την δημιουργία αποστήματος ή και συριγγίου, τα συμπτώματα είναι πολύ πιο έντονα με υψηλούς πυρετούς και έντονο κοιλιακό άλγος με σύσπαση, την λεγόμενη περιτονίτιδα.

Για ποιο λόγο δημιουργούνται εκκολπώματα;

Η δημιουργία των εκκολπωμάτων σχετίζεται με την ποιότητα των τροφών μας και το δυτικό «lifestyle». Η χαμηλή σε φυτικές ίνες δίαιτα προκαλεί χρόνια αυξημένη πίεση στα τοιχώματα του παχέος εντέρου, με αποτέλεσμα την δημιουργία των εκκολπωμάτων.

Θεραπεύεται η εκκολπωμάτωση;

Εφόσον τα εκκολπώματα δημιουργηθούν, είναι δύσκολο να εξαφανιστούν. Αυτό που μπορεί να προσέξει κάποιος, είναι να ελλατώσει τις πιθανότητες δημιουργίας τους, ή να αποφύγει επιπλοκές σε περίπτωση που έχουν ήδη δημιουργηθεί. Η αύξηση της ποσότητας φυτικών ινών (λαχανικά, σπόροι, όσπρια) και ο περιορισμός συγκεκριμένων τροφικών στοιχείων μειώνει την ενδοαυλική πίεση στο παχύ έντερο και μειώνει τις πιθανότητες επιπλοκών.

Σε περίπτωση εκκολπωματίτιδας τι πρέπει να κάνω;

Από την στιγμή που πλέον μιλάμε για μία οξεία φλεγμονή, η αντιμετώπιση είναι τελείως διαφορετική. Ελαφρά επεισόδια μπορούν να αντιμετωπιστούν ακόμα και στο σπίτι με αντιβιοτικά, περιορισμό στην σίτιση και ίσως κάποιο καθαρτικό. Ποιο βαριές περιπτώσεις χρειάζονται εισαγωγή στο νοσοκομείο, ενδοφλέβια χορήγηση αντιβιοτικών και ορών. Όπως και να έχει, σε περίπτωση ανάλογων συμπτωμάτων, πρέπει οπωσδήποτε να εξεταστείτε από κάποιον ειδικό για να γίνει σωστή διάγνωση και εκτίμηση της βαρύτητας των συμπτωμάτων.

Σε ποιες περιπτώσεις χρειάζεται χειρουργική παρέμβαση;

Σε οξεία φάση, επεισόδια εκκολπωματίτιδας που δεν υποχωρούν συντηρητικά ή που προκαλούν σοβαρές επιπλοκές, πρέπει να χειρουργηθούν άμεσα. Στο 99% βέβαια των περιπτώσεων, πάντα προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε το επεισόδιο συντηρητικά. Τι γίνεται βέβαια όταν κάποιος έχει επαναλαμβανόμενα επεισόδια εκκολπωματίτιδας; Πρέπει να χειρουργηθεί; Τα στοιχεία εδώ παγκοσμίως δεν είναι ξεκάθαρα. Υπάρχουν διάφορα πρωτόκολλα αντιμετώπισης των ασθενών με επαναλαμβανόμενα επεισόδια εκκολπωματίτιδας, τα οποία βασίζονται είτε στην συχνότητα, είτε στην βαρύτητα των επεισοδίων. Ανάλυση αυτών των πρωτοκόλλων σε αυτό το σημείο είναι υπερβολή. Ο κ. Πραματευτάκης συνηθίζει να παίρνει ένα αναλυτικό ιστορικό του ασθενούς με επαναλαμβανόμενα επεισόδια εκκολπωματίτιδας, και η θεραπεία γίνεται στοχευμένα και εξατομικευμένα σε κάθε ασθενή.

Τι συμπεριλαμβάνει η επέμβαση; Μπορεί να γίνει και λαπαροσκοπικά;

Χειρουργικά αφαιρείται το τμήμα του παχέος εντέρου που φέρει τα εκκολπώματα (κολεκτομή) και στη συνέχεια γίνεται μία αναστόμωση, δηλαδή ένωση του εντέρου πριν και μετά, ώστε να αποκατασταθεί η συνέχεια του γαστρεντερικού σωλήνα. Ο κ. Πραματευτάκης προτιμάει την λαπαροσκοπική προσέγγιση σε όλες τις επεμβάσεις που κάνει για το παχύ έντερο, όπως και της κολεκτομής για εκκολπωμάτωση.

Θα χρειαστεί κολοστομία μετά την επέμβαση;

Μόνο σε περιπτώσεις πολύ βαριάς φλεγμονής και επεμβάσεων που γίνονται επειγόντως, μπορεί να θεωρηθεί η αναστόμωση ανασφαλής και να γίνει μία κολοστομία, την οποία την «κλείνουμε» μετά από 3 με 4 μήνες. Σε περίπτωση προγραμματισμένης επέμβασης πάντα γίνεται αναστόμωση του εντέρου και αποφεύγεται η διενέργεια κολοστομίας. Γι’αυτό και συμβουλεύουμε όλους τους ασθενείς που έχουν περάσει ένα ή δύο επεισόδια εκκολπωματίτιδας, να ενημερώνονται για τις εξετάσεις που πρέπει να γίνουν και ποιες αλλαγές δίαιτας πρέπει να προσέξουν, ώστε είτε να αποφύγουν το χειρουργείο, είτε να χειρουργηθούν όταν η νόσος προκαλεί ήδη έντονα συμπτώματα, αλλά χωρίς οξεία φλεγμονή.

Λεξεις αναζητησης